جوامع امروزی به لحاظ فرهنگی و سیاسی متکثرند و از اینروهر نوع تلاش برای همگن وتک صدا نمودن یک جامعه نه تنها به نتیجه ی مطلوبی منجر نمی شود بلکه این خطر را به وجود می آورد که در لحظات بحرانی برای شنیده شدن صداهای به حاشیه رانده شده دچارتخاصم ها و تقابلهای شدید شوند درحالیکه می بینیم تجربه ی بسیاری از کشورها نشان داده است به رسمیت شناخته شدن تنوع و تکثر دیدگاهها و سبک زندگی ها در جامعه مانع از انباشت احساسات منفی و خشم نسبت به دیگری ذهن سوژه های اجتماعی و احساس تبعیض است. اما متاسفانه در جامعه ی ما به این واقعیت اجتماعی مهم و تجربه ی کشورهای دیگرتوجهی نشده است و اصرارزیادی بر یکدست نمودن فرهنگی و اعتقادی وجود دارد. همیشه تنها صدای غالب صدایی است که مؤید قدرت حاکمیت می باشد و لذا صداهای مخالف عرصه ای برای ابراز وجود نمی یابند.
اما فضای حاکم برافکار عمومی در روزهای اخیرکه پیرامون حضور تیم ملی فوتبال در جام جهانی شکل گرفته است به صورت بی سابقه به سمت شنیده شدن صداهای مختلف و حتی مخالف حول یک نماد هویتی مشترک ملی بوده است در این میان حتی تندروترین افراد مدافع سیاستهای حاکمیتی برای ایجاد همدلی و وفاق بیشتر میان مردم تلاش نمودند و نسبت به اختلافات چشم پوشی نمودند
در این حال و هوای همدلانه ی ملی دیگر بحث بر سر
اینکه زنان به ورزشگاه بروند یا نروند و یا مردم بعد از اتمام مسابقه فوتبال شادی و پایکوبی خیابانی بکنند یا نکنند موضوعیت نداشت و هدف فقط جذب حداکثری و مجتمع شدن در یک جبهه ی واحد و حمایت از تیم ملی بود که محقق شد
در سایه ی این اتحاد و همبستگی ملی، قاطبه ی ملت طعم شیرین پیروزی راچشید و احساس شادی جمعی راتجربه نمود
شادی که تک تک افراد ملت در به وجود آمدنش سهیم بودند
ای کاش این روزها را فراموش نکنیم و فراموش نکنند و برای صیانت از سرمایه ی ارزشمند و قدرتمند‌ هویت و عرق ملی فکری کنیم!!!
هویت ایرانی که علی رغم توصیه های دلسوزان انقلاب اسلامی از جمله شهید مرتضی مطهری در این چهار دهه نه تنها به شدت مغفول ماند بلکه در بسیاری از مواقع از عرصه های مختلف فرهنگ حذف شد.
دشمنان ایران و اسلام طی این سالها از غفلت ما به نفع خود و منافع استکبار ی اشان بهره بر دند و مدام هویت ایرانی را در تقابل با هویت اسلامی معرفی نمودند تا جایی که این ذهنیت در میان بخشی از افراد کم اطلاع تر جامعه ایجاد شد که مسلمانی بر ایرانی بودن تحمیل شده است!!!
بنابراین امروز و در شرایط بحرانی حاکم که همگان شاهد آثار معجزه آسای اتکاء به هویت و غیرت ایرانی هستیم بهترین زمان است که در مورد سیاست های کلان فرهنگی پیشین خود تجدید نظر کنیم‌؛ سیاستهایی که در آن، هم تکثر و تنوع فرهنگی موجود در جامعه ی ایران و هم هویت و غیرت ایرانی به مثابه ی سرمایه ای عظیم و حفاظت کننده از انقلاب اسلامی
نادیده گرفته شده است.